بـــــه بـــــه بــــه ســــــــلام سلام خوش اومدین...

قدم رنجه فرمودین، صفا آوردین به وبـــــخاطره کوچیک ما

من و سپنتا امیدواریم لحظه های خوبی رو اینجا داشته باشین.

بفرمایین تو،دم در بده!!!

_{راستی مامانم خیلی سیب سرخ دوست داره هر کی دوست داشت براش یه سیب سرخ  بذاره!!!}

وقتی که یه نی نی خوشگل تصمیم می گیره روی پای خودش وایسه و به اصطلاح ماست بخوره....

.........البته فکر می کنم این عکس برای 2 ماه پیشه!!!!!!!!!

٢ شب پیش  از تلویزیون آهنگ "سرزمین شمالی " داشت پخش می شد... و من هم شروع کردم همزمان با

آهنگ می گفتم"لا لا لالا لا لا "..... دیدم سپنتا هم شروع کرد به خوندن با زبون شیرینش...لا لا لا لا  .... 

وااااای می خواستم بگیرم قورتش بدم....  با باباجی زدیم زیر خنده....

عاشقتـــــــــــــــــ م عسلم

چند وقت پیش مشغول کار بودم که داره با یه صدای مظلومانه صدا می زنه: نَ نَ با یه آهنگ خاصی...رفتم

دیدم وااای از طبقه شلف بالا رفته و توش نشسته!!!! و هی صدا می زد نَ نَ ....گیر کرده بود اون تو...

منم زودی دوربینو برداشتم و ازش فیلم عکس گرفتم...

بعد که فیلمشو به خودش نشون می دادم با دقت و تعجب نگاه می کرد.... و حالا هر وقت می گم نَ نَ

می ره سراغ شلفش و می خواد ازش بره بالا...

٥-٦ روزی میشه که یاد گرفته در کابینت ها رو باز کنه...و همه وسایلو داخلشو بیرون می ریزه و وقتی که

خالی میشه خودش  میره توش میشینه....!!!!!!!!!

یا لحظه ها خیلی سریع دارن عبور می کنن ...یا اینکه تو خیلی زود داری رشد می کنی...به هر حال من به

گرد پای هر دوتون نمی رسم....ای لحظه ها یه کمی صبر کنید تا من هم برسم بهتون!!!!!

هر روز با شکوفایی لحظه به لحظه تو روبرو میشم و دلم می خواد همون موقع همه رو ثبت کنم...اینجا ...

توی این وبخاطره موندنیت...اما همیشه زودی دیر میشه....تا حالا لغتهای زیادی رو یاد گرفتی... کارهای

عجیب غریب می کنی و ما رو شگفت زده می کنی...یادمه تقریبا ٢ ماه پیش بود اوایل مهر ماه ...با فاطمه

شمردیم و دیدیم که ١٨ کلمه رو بلدی بگی...و حالا بیشتر هم شده...فعالیتت هم که روز به روز بیشتر

میشه..و می خوای از همه چی سر در بیاری...اما حیف که نمی تونم گزارش همه کارهاتو لحظه به لحظه

ثبت کنم...با همه مهربونی...مخصوصا با بچه ها...قربون دل مهربونت برم

امروز به باباجی گفتم می خوام سپنتا رو بفرستم خونه خاله زهره تا یک کمی با خیال راحت به کارهای عقب

مونده برسم...آخه جدیدا کار کردن با وجود سپنتا خیلی سخت شده ...منم که فس فس ...تا میام یه کاری

انجام بدم سپنتا هم یه گوشه دیگه یه کار جدید برام می تراشه...خلاصه صبح باباجی سر راه دانشگاه

سپنتا رو برد خونه خاله زهره...اما ....از لحظه ای که رفته همش دلم پیششه...اصلا نمی تونم تمرکز کنم...

ای کاش نمی رفتی پسرم ...وجودت توی خونه به من انرژی می ده پسر گلم...کاش نمی رفتی

روز سوم شهریور ماه سال ٩١...یعنی روزی که ١٥ ماهه شدی ، موفق شدی روی پای خودت بایستی و

بدون کمک قدم برداری...چند قدم برداشتی و من و بابا ذوق کردیم و به هم می گفتیم: دیدی خودش

راه رفت ...

قدماتو می شمردیم و برات دست می زدیم...دیدی ٨ قدم برداشت...تا اتاق خودش رفت...خلاصه تو هم

راه افتادی و دیگه خودت هر جا دلت بخواد میری...و ...از چه جاهایی که سر در نمیاری...

الهی قربونت برم عزیز دل مادر....

این یه نمونه اش...یکی از پاتوقاش پشت آیینه دراوره!!!

....روز ٢٨ تیر ماه سال ٩١ ...با کمی تاخیر موفق شدیم برات یه تولد کوچولوی کفش دوزکی بگیرم....

خیلی دوست داشتم این تولدو ...آخه همه طراحیاشو خودم برات انجام دادم با کلی ذوق و شوق... خیلی

لذت بخش بود...البته تولد خونه مادرجون بود چون خونه خودمون یه کمی کوچولو هه!!! و یه دلیل دیگه هم

داشت که حالا بماند...ایشالا تولدهای بعدیت تو خونه خودمون...راستی همه برای این تولد کمکمون کردن...

از همه تشکر می کنیم..اگه کمکای بقیه نبود کارمون خیلی سخت میشد...

....و حالا چنتا از عکسای تولد

کفش دوزک کوچولوی من

چطوره بقیه عکسارو بذاریم در ادامه مطلب..........پس بزن بریم....

حسابی از نی نی های دیگه جا موندیم....دیگه دوستای خوبمون هم از دست دادیم....خیلی وقته که فرصت نمیشه بیام تا برات بنویسم نازنین مریم...خب به خاطر اینکه تازگیا فعالیت و کنجکاویت زیاد شده و باید بیشتر هواتو داشته باشم...و البته تقصیر تبلت هم هست!!!!!!!!!!!  از وقتی باباجی برام تبلت گرفته دیگه سراغ لپی کمتر میام...و با تبلت هم که نمیشه عکس آپلود کرد ...به خاطر همین کارمون عقب افتاده...

...و اما در این مدت ٣ ماهه اتفاقات زیادی رخ داده...که باید یکی یکی ...گاماس گاماس برات بنویسم عسلم...

از وقتی ٤ دست و پا راه می ره دیگه نمیشه یه لحظه هم ازش غافل شد ...دلش می خواد از همه چی سر

در بیاره و همه جا سرک بکشه....حس کنجکاویش هم که امونش نمی ده....

اولا به سختی از یه دونه پله آشپزخونه بالا می رفت...و پایین اومدنش هم بلد نبود...ولی حالا...کلی

حرفه ای شده در این مقوله!!!! سه سوت می ره ار پله بالا و به راحتی پایین میاد...کلا بالا و پایین رفتن از

بلندی رو خیلی دوست داره...چند روز پیش هم از مبل بالا رفت ...البته روروئکش کنار مبل بود و اول پاشو

گذاشت روی پایه روروئک و بعد در کمال تعجب دیدم که روی مبل داره این طرف و اون طرف میره!!!!!

....دست دستی کردن هم یاد گرفته ...تا بچه هارو توی تلویزیون می بینه دارن دست می زنن و شادی

می کنن...شروع می کنه به مثلا هورا کشیدن و دست زدن و به من هم نگاه می کنه یعنی تو هم دست

بزن...و من هم باهاش همکاری می کنم!!!! البته از این موضوع برای رسیدن به اهدافش هم استفاده

می کنه...چطوری؟؟؟...وقتی می بینه مانعش میشیم که کاری رو انجام بده ...شروع می کنه به دست

زدن و خوشحالی کردن که مثلا رد گم کنه!!!

....حرف زدن با تلفن رو هم یاد گرفته...گوشی تلفنو می گیره دستش، پشت و رو می ذاره گوشش و

حرف می زنه با اون زبون شیرین خودش...

...ریموت کنترل تلویزیونو می گیره دستش و دگمه هاشو فشار میده و ریموتو می گیره به طرف تلویزیون.

البته بیشتر خودشو فشار می ده به جای دگمه ها!!!!

....توپشو خوب می شناسه....وقتی بهش می گیم توپت کو؟؟؟ می گه " توووو" و میره دنبال توپش و

پیداش می کنه....

....عاشق ددره...و بچه های تو پارک ....وقتی می بریمش پارک و بچه ها رو می بینه کلی ذوق می کنه.

....خلاصه دنیایی داریم با این پسر ....